Integracja sensoryczna

Integracja sensoryczna jest to proces analizy i przetwarzania bodźców płynących z otoczenia do mózgu. Najważniejsze zmysły, które dostarczają nam informacji to: dotyk, czucie głębokie (propriocepcja) oraz układ przedsionkowy odpowiedzialny za równowagę. Kiedy jednak mózg nie jest zdolny do prawidłowego przetwarzania mówimy o zaburzeniach SI. Problemy z dezintegracją mogą wynikać a z nadmiernego lub za małego przetwarzania bodźców. Terapię prowadzi się, aby pomóc dziecku w codziennym funkcjonowaniu.

Możliwe problemy, w których terapia może okazać się pomocna:

  • nadwrażliwość na dotyk, ruch, bodźce wzrokowe lub słuchowe, np. dziecko nie znosi się ubierać, drażnią go metki i szwy, panicznie boi się upadku, jest bardzo ostrożne, boi się zabaw z rówieśnikami, nie znosi hałasu, jest wybiórcze pokarmowo, unika zabaw z użyciem mas plastycznych,
  • podwrażliwość na dotyk, ruch, bodźce wzrokowe lub słuchowe, np. dziecko nadruchliwe, skaczące, uderzające się, hałaśliwe, wymagające długiego intensywnego bujania, ciągle poszukujące intensywnych wrażeń,
  • problemy z koordynacją ruchową: niezgrabne, przewracające się dziecko, które ma problem z czynnościami manualnymi,
  • trudności z koncentracją uwagi,
  • wybuchowość i impulsywność,
  • nie lubi chodzić boso,
  • nie potrafi nauczyć się jazdy na rowerze,
  • nie lubi przytulania.

Jeśli niepokoi Cię zachowanie Twojego dziecka polecam wypełnić formularz Polskiego Stowarzyszenie Terapeutów SI:
http://w.pstis.pl/pl/html/index.php?str=podstrona_kwestionariuszariusz

Lub umów się ze mną na ocenę dziecka.

Podobne wpisy

  • Stymulacja bazalna

    (Czyli: od podstaw). Koncepcja niemieckiego profesora Andreasa Fröhlicha, stosowana jest od lat 70. XX w. Autor terapii wskazał zasadnicze „punkty” terapii – jak postrzeganie, ruch czy doświadczenia społeczne – dzięki którym terapeuta „schodzi na poziom pacjenta”. Stymulacja bazalna przeznaczona jest dla osób w różnym wieku dotkniętych głęboką niepełnosprawnością, w tym intelektualną, oraz stanami zaburzeń świadomości, takimi jak…

  • Metoda Vojty

    Komu może pomóc? Metoda Vojty nie jest przeznaczona dla określonych schorzeń. Przeciwnie, znajduje zastosowanie w wielu przypadkach.Może być użyta jako leczenie podstawowe w niemal każdym rodzaju zaburzeń funkcji ruchowych i u pacjentów w każdej grupie wiekowej. Często fałszywie uważa się, że korzystne rezultaty zastosowania terapii metodą Vojty można osiągnąć jedynie u niemowląt i małych dzieci….

  • Bobath dla dorosłych

    Metoda stworzona przez Bertę i Karela Bobathów w połowie XX w., dzięki swej otwartości stale się rozwija. W rezultacie, mimo niezmiennych założeń, pozostaje najważniejszą koncepcją w pracy z dysfunkcjami neurologicznymi. Obejmuje badanie i terapię pacjentów z zaburzeniami napięcia, ruchu i funkcji wynikających z uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. Terapia jest zindywidualizowana i ukierunkowana na cel funkcjonalny – konkretną czynność dnia codziennego. Najważniejsze założenia…

  • |

    Kinesiology taping

    Kinesiology taping (kinesiotaping, plastrowanie dynamiczne, KT), wynaleziony przez dr. Kenzo Kase z Japonii, jest stosunkowo nową metodą, stosowaną zarówno terapeutycznie, jak i profilaktycznie. Polega na aplikowaniu specjalnych, elastycznych plastrów/taśm/tejpów (kinesiology tape), które stają się dla ciała źródłem bodźców mechanicznych: zmniejszają, stabilizują lub zwiększają napięcie mięśniowe. Plastry te – niekrępujące ruchów, przepuszczalne dla powietrza i wody –…

  • PNF

    …czyli proprioceptive neuromuscular facilitation, albo inaczej: proprioceptywne neurotorowanie. Spokojnie, to tylko strasznie brzmi! Ta metoda wykorzystuje skomplikowane wzorce ruchu, poprzez które informacje trafiają do mózgu. W efekcie odtwarza się lub poprawia kontrolę motoryczną (ruchową). Do terapii wykorzystuje się silniejsze partie ciała, przenosząc pobudzenie na te słabsze. Procesowi uczenia się ruchu towarzyszą bodźce oddziałujące na wiele…

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *